เมื่อไม่นานนัก ได้ดูรายการจาก True visions ช่องนึง ที่เป็นรายการเกี่ยวกับคนคลั่งไคล้ BATMAN ชุดเก่าๆปี 1966 แน่นอนครับ ก็ต้องมีคนที่คอสแบบต้องเหมือนต้นฉบับมาก ผมนั่งดูไปก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ เพราะหลายๆอย่างที่ในรายการเขาพูด มันแสดงได้ถึงอาการที่เรียกได้ว่า "วิญญานคอสเพลย์เข้าสิง" แต่ของเขาค่อนข้างจะเอาจริงเอาจังมากกว่า คือ ตั้งแต่ ชุดที่ใส่ การแสดงท่าทาง การพูดจา หรือแม้แต่น้ำเสียง.....ของเขาแรงนะนี่ !!
เมื่อมองในมุมกว้างๆ ผมสังเกตว่าอเมริกาเขาจัดเป็นกลุ่มคนคลั่งไคล้ใน Series นั้นๆเป็นกลุ่มชุมชนขนาดใหญ่ ทั้งนี้เนื่องจากน่าจะเป็นเพราะว่า การ์ตูนฮีโร่อเมริกันแทบทุกเรื่องมันจะมีเนื้อเรื่องที่ยาวมาก บางทีเริ่มมาตั้งแต่รุ่นพ่อ รุ่นลูกยังไม่มีแนวโน้มว่าจะจบเลย เพราะดูแล้วเขาจะเชื่อถือกันกระมังว่า ฮีโร่ ไม่มีวันตาย ฮีโร่การ์ตูนอเมริกันจึงอยู่มาได้ยาวนานกว่า 30-40 ปี
มองกลับกันมาเมืองไทย ซึ่งหลายๆคนจะคลั่งไคล้การ์ตูนจากทางฝั่งญี่ปุ่นมากกว่า แต่ด้วยลักษณะการทำงานของญี่ปุ่นซึ่งส่วนใหญ่ การ์ตูนทุกเรื่องจะต้องมีการปิดฉากลงไป (อาจจะมีบางเรื่องที่เขียนได้ยาวนาน ไม่จบ ทว่าก็มีเป็นส่วนที่น้อยมาก) เท่าที่สังเกตชุมชนคนคลั่งไคล้จะเป็นพวก ไรเดอร์, ขบวนการห้าสีซะมากกว่า แต่กลุ่มเหล่านี้ก็จะมีการคลั่งไคล้ที่เปลี่ยนไปเพราะว่า มันเปลี่ยนตัวใหม่ๆทุกปีๆ ไม่ใช่มีตัวเดียวอยู่ค้ำฟ้า ฉายจบไป50ตอนก็เริ่มเรื่องใหม่ ตัวละครใหม่ และลืมตัวเก่าๆไปซะ
สิ่งที่ผมจะพูดก็ขอพูดเกี่ยวกับแวดวงคอสเพลย์อย่างเดียวล่ะกัน เท่าที่สังเกตมานาน ก็จะเห็นงานที่เป็นแบบเฉพาะเรื่องๆเดียว ผมเห็นแค่ Kingdom Heart เท่านั้น...แต่ว่า KH นั้นเพิ่งจะสร้างตำนานมาได้ไม่นาน และตำนานที่มีก็จะเป็นการเอาตัวละครที่เป็นตำนานจากทางด้าน Square-Enix มาร่วมกันกับ Disney มันก็เลยยังสร้างความประทับใจได้ไม่มาก และมันเป็นแค่ VDO Game มันคงจะแพร่หลายในวงที่แคบกว่าที่เป็นสื่อทางโทรทัศน์ เรื่องนี้มันจะเกี่ยวข้องกับการรวมตัวของกลุ่มคอสเพลย์ด้วยอย่างหนึ่ง ลำพังถ้าหากสามารถหานายทุน สร้างพันธมิตรที่มีความชอบในสิ่งเดียวกันให้มีปริมาณมากขึ้นอย่างมีคุณภาพได้ ก็คงจะเป็นแนวโน้มที่ดีมาก ในปัจจุบันสิ่งที่เป็นการ์ตูนผมก็เห็นว่ากลุ่มของคนรัก เซนต์เซย่า นี่ดูจะเป็นกลุ่มที่มีพลังเพื่อเป้าหมายตั้งต้นมากที่สุดกระมัง (แต่สิ่งที่ผมไม่ชอบก็คงจะเป็นกระแส Y) ส่วนกลุ่มใหญ่ที่เห็นอีกก็คงจะเป็น Final Fantasy แต่ว่ามันก็เป็นเรื่องที่มีการแบ่งๆภาคออกมา 13 ภาค มันก็ค่อนข้างจะกว้างไปหน่อย....
สรุปคือ สังคมคนรักการ์ตูนประเทศไทยจะออกมาในแนวที่เรียกได้ว่า จับฉ่ายตามจำนวนของเรื่องที่ถูกสร้างขึ้น มันก็เลยมีรูปแบบความชื่นชอบที่แตกต่างกันออกไป ไม่ได้ชื่นชอบในตัวละครตัวเดียวกัน(แต่เป็นการชอบในลักษณะสิ่งเดียวกัน) พอเรื่องเก่าจบไปเรื่องใหม่ออกมาก็มักจะลืมเลือนกันไปหมดแล้ว ด้วยเหตุผลง่ายๆสั้นๆว่ามัน "เก่าแล้วสู้เรื่องใหม่ไม่ได้" (จริงหรือวะ :O) ซึ่งก็จะเรียกได้ว่าเป็นการรวมตัวกันแบบหลวมๆไม่แน่นเหมือนกับประเทศทางตะวันตก แถม บางคนที่อยู่ในนั้นก็ดูแล้วจะไม่ค่อยเป็นคนที่ปกติในสายตาคนธรรมดาสักเท่าไหร่นัก จนยากที่จะเรียกได้ว่าบุคคลภายนอกจะยอมรับไหว และสิ่งที่ขาดไปสำหรับกลุ่มในประเทศไทยจะเป็นเรื่องของ วุฒิภาวะ ซะมากกว่า ผมจึงคิดว่าสิ่งเหล่านี้แหละ เป็นสิ่งที่แตกต่างระหว่างกลุ่มด้านตะวันตกและตะวันออก เขาทำเขาทำจริงจัง เราทำเราทำแบบขำขำ และสุดท้ายในความคิดก็คือ อยากเห็นงานที่มีแต่เรื่องๆเดียวและไม่มีเรื่องของนายทุนหวังผลประโยชน์มากนัก (ถ้านายทุนเป็นคอเดียวกันและเข้าใจเหมือนกันก็คงจะดี)
