ปีนี้เป็นปีที่เริ่มต้นขึ้นมาอย่างน่าเศร้า ซึ่งก็เป็นสิ่งที่ผมรับรู้อยู่แล้วว่าจะต้องเกิดขึ้นแน่นอน...
งานคอสเพลย์หลายๆงาน โดนโรคเลื่อนไม่ก็โรคยุบไปเลยอย่างไม่ต้องไปสงสัย ใครทู่ซี้จะจัดในช่วงเดือนนี้รับรองโดนด่าเปิดเปิง แต่มันก็มีมุมมองที่ทำให้มองเห็นได้อีกอย่างว่า มันเป็นบทพิสูจน์ที่แสดงให้เห็นถึงระยะเวลา และช่วงเวลาที่ไม่มีงานคอสเพลย์มันจะเป็นอะไรไหม ผมมองว่ามันออกที่จะดี ที่ได้เก็บ "ความอยาก" เอาไว้ให้ได้ถึงระดับที่ต้องการ, จะได้มี "เวลา" ในการเตรียมตัวเตรียมชุดที่จะใช้คอส เพราะอย่างตอนที่หนักๆที่สุดคือมีงานทุกอาทิตย์ ก็บอกตรงๆเลยว่า รู้สึกมันจะเกินไปเหมือนกัน
วันก่อนไปเจอเพื่อนที่เป็นตากล้องที่ไม่ได้ถ่ายคอสเพลย์ ก็คุยๆกัน
เพื่อน : เฮ้ย! ไอ้XX หมู่นี้ไปถ่ายคอสเพลย์บ้างไหม
ผม : ช่วงนี้งดว่ะ
เพื่อน : เออ กูก็ไม่ได้ไปถ่ายหรอก แต่เพื่อนกูนี่อย่างหน้า MBK นี่ไปโคตรบ่อยเลย
ผม : เออ มันก็จัดทุกเดือนน่ะล่ะ
เพื่อน : ที่กูไม่ไปถ่าย ก็เพราะไม่ชอบ บรรยากาศน่ะ แล้วก็พวก ผู้พิทักษ์คอสเพลย์ที่เป็นพวกตากล้องน่ะ...
มาถึงประโยคนี้ผมก็เอะใจ เพราะบางทีกลุ่มที่ว่านั้นอาจจะเป็นคนที่ผมรู้จักก็ได้นะ....
มาตีความหมายของผู้พิทักษ์ที่เพื่อนผมว่า ก็คงจะหมายถึง กลุ่มตากล้องเพื่อนๆสนิทของเลเยอร์ ที่จะออกแนวลักษณะ นี่คนของกู กูจะถ่ายเอง คนอื่นไม่ต้องมายุ่ง อะไรแบบนี้หรือเปล่าก็ไม่รู้ ผมเองก็ไม่ได้ถามรายละเอียดอะไรจากเพื่อนผมเท่าไหร่ แต่นี่คือมุมมองจาก บุคคลภายนอกที่ไม่ใช่คนที่เกี่ยวข้องกับคอสเพลย์เลย ในระยะหลังๆผมสงสัยเหลือเกินว่า การกระทำอะไรในที่สาธารณะของคนแวดวงคอสเพลย์ มันดูจะออกมาในแนวทางแง่ลบมากขึ้นหรือเปล่า ???
ผมรู้ครับ ในสังคมทุกเพศทุกวัย "เกรียน" น่ะมันอยู่ในทุกๆระดับ ไม่จำเพาะเฉพาะกลุ่มเด็กๆหรอก ผู้ใหญ่โตๆแล้วก็มีพฤติกรรมเกรียนได้เช่นกัน และผู้ใหญ่บางคนที่เข้ามาในวิถีทางเกรียนแล้วเกิดความรู้สึกนึกคิดผิดๆต่อไปแล้วดันกลายเป็น "InW" ไปล่ะก็ ผมว่าโลกนี้คงอยู่ยากขึ้นตามที่กัปตัน แจ๊ค สแปโร่ว บอกเอาไว้น่ะล่ะ
ทะนงตน, เย่อหยิ่ง, จองหอง สามสิ่งนี้ ถ้าลดลงให้มันต่ำๆลงก็คงจะมีความสุขได้เยอะเหมือนกันนะครับ
ใน seven deadly sins ความทะนงตนเป็นบาปที่ร้ายแรงที่สุด