เรื่องนี้มันทำให้ผมคิด หลังจากที่เข้าไปอ่านกระทู้ในบอร์ด CCATH ซึ่งระยะหลังจะมีเรื่องของการซื้อขายชุดคอสเพลย์กันมากขึ้นกว่าเดิม "เยอะ"
อาจจะเป็นเพราะว่าสมัยก่อนการคอสเพลย์ยังไม่แพร่หลายเกลื่อนกลาดถึงขนาดนี้ จะคอสหนนึงวางแผนกันนานหลายเดือน แถมหาคนตัดแบบปัจจุบันก็ไม่ได้ เพราะเขายังไม่ชำนาญ ก็จะได้ชุดคอสแบบแนวถูลู่ถูกัง เอามาแก้ไขเอง เพิ่มนั่นเพิ่มนี่อีกพอสมควร แต่ละชุดจึงเป็นความเหนื่อยยากที่ต้องแลกมาจากหยาดเหงื่อและรอยเลือด
แต่ปัจจุบันมันไม่ใช่ สังคมรู้จักคอสเพลย์แล้ว ร้านที่รับตัดบรรดาป้าๆทั้งหลายก็มี Level ในด้านนี้ระดับสูงกันหมดแล้ว ไม่ว่าจะป้าแถวประตูน้ำหรือป้าแถวพาหุรัต ที่นักคอสชอบไปตัดๆกัน ก็แค่ เขียนแบบ ซื้อผ้า เอาไปอธิบาย ที่เหลือก็รอคิวรับได้เลย ขึ้นอยู่กับบรรดาป้าว่าจะใช้ฝีมือระดับธรรมดาตัดเสร็จล่วงหน้าเป็นสัปดาห์ หรือฝีมือระดับ InW ตัดเสร็จใน 1 วันก่อนเอาไปใช้ หลังจากเอามาใส่ออกงานสักระยะหนึ่ง ก็จะมีเหตุไม่ว่าจะอันใดก็ตาม ก็จะมีการเอาชุดมาขาย หรือ โละทิ้ง ซึ่งจริงๆ การเอามาขายมันก็เป็นสิทธิของเจ้าของน่ะครับ คงไม่ใช่หน้าที่ผมที่จะไปก้าวก่าย เป็นไปได้ที่ความรู้สึกเกี่ยวกับชุดคอสเพลย์ปัจจุบัน มันก็แค่เสื้อผ้าที่เปลี่ยนไปเรื่อยๆตามยุคสมัย แต่ก็เอาเถอะบางคนชุดมันเยอะ ที่เก็บก็ไม่ค่อยมี เด็กๆหลายคนก็โดนผู้ปกครองด่าอีกว่า เก็บไว้ทำไมเยอะแยะ
แต่สมัยก่อน มีคนบอกว่าชุดพวกนี้เป็นของที่มีค่าทางจิตใจค่อนข้างมาก จะเก็บไว้จนกระทั่งมันเน่าไปเลย อย่างมากชุดก็จะให้ยืมใส่ แต่ไม่คิดจะเอามาขาย เพราะชุดนี้เป็นชุดที่ตัดมาเพื่อคนๆเดียว คนอื่นใส่มันก็จะกระไรอยู่ และมันเป็นสิ่งที่จะบอกให้ตัวคุณได้ทราบว่า ในอดีต คุณเคยทำอะไรมาบางครั้งคุณอาจจะคิดถึงสิ่งที่คุณเคยทำมาก็ได้
แต่ขอบอกอีกครั้ง ผมไม่ห้ามเรื่องการซื้อขาย ไม่ว่าอะไรด้วย เพียงแต่มองเห็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปจากสมัยอดีต มาสู่สมัยปัจจุบันเท่านั้นเอง
)
